استفاده از سیستم‌های نور فرابنفش در منازل و محیط های عمومی برای مقاصد ضد عفونی تحول قابل توجهی را ایجاد کرده است. در سال 1877، آرتور داونز و توماس پی بلانت کشف کردند که نور خورشید یک اثر باکتری‌کش دارد. کشف اینکه نور UVC با طول موج کوتاه‌تر ، به ویژه در محدوده 200 تا 280 نانومتر (nm)، مؤثرترین نور در کشتن میکروارگانیسم‌ها بود، منجر به توسعه سیستم‌های نور منجر به توسعه سیستم‌های نور UV برای اهداف ضدعفونی شد.

در ابتدا، لامپ های UVC به صورت دستی برای ضدعفونی سطوح و هوا کار می کردند. این سیستم‌ها محدودیت‌هایی مانند عدم توانایی در دسترسی به همه مناطق و خطر قرار گرفتن انسان در معرض اشعه‌های مضر UV را به همراه داشتند .با پیشرفت تکنولوژی، سیستم‌های خودکار نور UV برای رفع این نگرانی‌ها توسعه یافتند.

لامپ‌های میکروب کش UVC: اولین سیستم‌های UVC خودکار در اوایل قرن بیستم در بیمارستان ها معرفی شدند. این سیستم‌ها از لامپ‌های میکروبکش UVC نصب شده بر روی واحدهای متحرک یا وسایل ثابت در اتاق‌های بیماران و اتاق‌های عمل استفاده می‌کردند.

در حالی که این سیستم‌ها در ضد عفونی کردن سطوح موثر بودند اما معیاری برای سنجش میزان اثربخشی آن‌ها وجود نداشت.

پیدایش اندیکاتورهای UVC:  در دهه گذشته با توجه به ضرورت پایش فرآیند ضدعفونی و اطمینان از عملکرد این فرآیند با افزایش استفاده از این نوع لامپ‌ها برخی شرکت‌های آمریکایی با استناد به رویکرد های WHO اقدام به طراحی اندیکاتور های UVC نمودند.

مزایای سیستم‌های نور UVC در بیمارستان‌ها:

استفاده از سیستم‌های نور فرابنفش در بیمارستان‌ها مزایای متعددی از جمله بهبود اقدامات کنترل عفونت و افزایش ایمنی بیمار را به همراه دارد.

• ضد عفونی موثر:نور UVC به طور موثر طیف وسیعی از پاتوژن‌ها از جمله باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها را از بین می‌برد. همچنین این فناوری با فراهم نمودن سطح بالایی از گندزدایی، خطر ابتلا به HAI را کاهش می‌دهد و نتایج کلی بیمار را بهبود می‌بخشد.
• غیر سمی و سازگار با محیط زیست: ضدعفونی با نور UVC یک فرآیند بدون استفاده از مواد شیمیایی است، به این معنی که مواد شیمیایی مضر را وارد محیط بیمارستان نمی‌کند. همچنین یک روش ضدعفونی سازگار با محیط زیست است زیرا محصولات جانبی مضر تولید نمی‌کند.
• ضد عفونی مداوم: سیستم‌های UVC می توانند به طور مداوم کار کنند و اطمینان حاصل کنند که اتاق‌های بیمارستان و مناطق مشترک به طور مداوم ضدعفونی می‌شوند. این امر به ویژه در مناطق پرخطر مانند بخش‌های مراقبت‌های ویژه (ICU) و اتاق‌های عمل بسیار مهم است.
• کاهش هزینه های نیروی کار: اتوماسیون فرآیند ضدعفونی از طریق سیستم های UVC می‌تواند با کاهش نیاز به کار دستی در روش‌های ضدعفونی منجر به صرفه جویی در هزینه‌ها شود.
• زمان‌های کوتاه درمان: سیستم‌های نور فرابنفش می‌توانند یک اتاق را ظرف چند دقیقه ضدعفونی کنند و آن را به روشی با زمان کارآمد برای کنترل عفونت تبدیل کنند. این مساله در محیط‌های شلوغ بیمارستانی که جابجایی سریع اتاق‌های بیماران ضروری است، بسیار مهم است.
• مکمل نظافت استاندارد:سیستم‌های نور فرابنفش مکمل روش‌های سنتی تمیز کردن و ضدعفونی هستند. آنها را می‌توان همراه با ضدعفونی‌کننده‌های شیمیایی برای ایجاد یک لایه حفاظتی اضافی در برابر عوامل بیماری را استفاده کرد.
• بهبود اعتماد بیمار: استفاده قابل مشاهده از فناوری پیشرفته مانند سیستم های نور UVC به همراه اندیکاتورهای آن می‌تواند اعتماد بیمار را نسبت به تعهد بیمارستان به من افزایش دهد.

نور فرابنفش UVC:

UVC بخشی از طیف نامرئی فرابنفش با طول موج در محدوده 200 تا 280 نانومتر (nm) است. نتایج مطالعات ثابت کرده‌است که نور فرابنفش UVC بیشترین اثر برای ضدعفونی محیط را دارد.

تابش نور UVC به طور طبیعی توسط خورشـید تولیـد می‌شود. این تابـش نامرئی توسط لایــه اوزون جذب می‌شود، بنابراین مانند  UVA و UVB به سطح زمین نمی‌رسد. به منظور استفاده از UVC برای ضدعفونی محیط، از لامپ‌های بخار جیوه کم فشار ،LEDهای UVC به طور مصنوعی استفاده می‌کنند. هنگامی که میکروارگانیـسم ها شامــل بـــاکتـری‌ها، ویروس‌ها، برخی قارچ‌ها و … درمعرض تابـش UVC قرار می‌گیرند، به ساختار مولکولی (DNA/RNA) آن ها ها آسیب می‌رسد، لذا منجر به مرگ سلولی و یا غیرفعال شدن آنها می‌شود.

بیشتر نورهای UV طبیعی توسط خورشید تولید می‌شوند که حدود ده درصد نور خورشید UV است و تنها حدود سه تا چهار درصد به جو نفوذ می‌کند تا به زمین برسد. از تابش UV که به زمین می‌رسد ،95 درصد UVA و پنج درصد UVB است